Die Kerkjaar
Advent
Ons berei voor om die koms van Jesus te vier. Advent beteken “koms”. In hierdie tyd leef ons opnuut in die wonder van die menswording van Christus.
Advent is ’n tyd van afwagting en hoop. Die kerk word genooi om stadig en doelbewus te leef, om weer sensitief te raak vir God se beloftes en om met verwagting uit te sien na die lig wat in die donker wêreld deurbreek.
Kersfees
Ons dink aan Jesus se koms in die gestalte van ’n baba, maar ook aan sy tweede koms – die wederkoms.
Kersfees herinner ons daaraan dat God mens geword het en naby gekom het. Dit is ’n fees van vreugde en verwondering, waar ons die liefde, nederigheid en genade van God vier wat sigbaar word in Jesus Christus.
Epifanie
In hierdie tyd dink ons aan Christus se lewe hier op aarde: Sy doop, leringe, doen en late, totdat Hy die lydensweg begin loop.
Die woord epifanie kom van ’n Griekse woord wat “verskyning” beteken. Alhoewel Jesus Christus se heerlikheid in al sy woorde en werke geopenbaar is, word die woord epifanie gebruik om die gebeure in sy lewe toe sy heerlikheid in die besonder sigbaar was, te beskryf. In beide die Katolieke en Grieks-Ortodokse kerke word die Fees van die Epifanie elke jaar op 6 Januarie gevier.
Na Epifanie help ons om Jesus beter te leer ken. Ons ontdek wie Hy is deur sy woorde en dade, en word uitgedaag om Hom te volg in gehoorsaamheid en geloof in ons eie lewens.
Lydenstyd
Verheerlikingsondag
Lydenstyd is ’n seisoen van 46 dae waarin die kerk met vreugde, erns en pyn die versoenende sterwe van Jesus verkondig. Ons roep sy lyding in herinnering en berei ons voor op die Paasfees.
Op Verheerlikingsondag dink ons terug aan die verheerliking van Jesus Christus op die berg. Hier word sy Godheid en Koningskap reeds sigbaar. Hierdie oomblik van heerlikheid lei die kerk dieper in die betekenis van Jesus se komende lyding.
Aswoensdag
Tydens Aswoensdag het ons berou en doen skuldbelydenis. Dit vorm deel van ons hertoewyding aan God.
Aswoensdag herinner ons aan ons afhanklikheid van God en die verganklikheid van die mens. Dit is ’n ernstige, maar genadige uitnodiging om ons lewens te ondersoek en weer nuut na God toe te draai.
Groot Lydenstyd
Paastyd
In hierdie tyd herdenk ons die lyding van Jesus Christus.
Hierdie tydperk neem ons saam op die pad van Jesus se lyding en gehoorsaamheid. Die kerk staan stil by die prys wat betaal is vir versoening en word geroep tot dankbaarheid, nederigheid en selfondersoek.
Palmsondag
Op Palmsondag herdenk ons Jesus Christus se intog in Jerusalem. Palmtakke en kruisies wat uit palmblare gemaak is, speel tradisioneel ’n groot rol in die viering van hierdie dag.
Palmsondag wys die spanning tussen lof en verwerping. Jesus word as Koning verwelkom, maar die pad lei na die kruis. Dit herinner ons daaraan hoe maklik mens se verwagtinge oor God kan verskil van God se werklike plan.
Goeie Vrydag
Die dag waarop ons die kruisiging van Jesus Christus herdenk.
Goeie Vrydag staan sentraal in die Christelike geloof. Ons staan stil by die diepte van God se liefde wat sigbaar word in Jesus se selfopofferende dood, waardeur versoening en vergifnis moontlik gemaak word.
Stil Saterdag
Op hierdie dag dink ons aan Christus in die graf. Dit is ’n dag van stille, gespanne afwagting op die uitkoms van Christus se worsteling met die dood.
Stil Saterdag leer ons om in die stilte te bly wanneer antwoorde nog nie sigbaar is nie. Dit is ’n dag van hoop teen alle hoop in, waar vertroue op God se beloftes volgehou word.
Paasfees
Van die vroegste tye af het gelowiges mekaar op hierdie Sondag gegroet met die woorde: “Die Here het waarlik opgestaan!” Ons word genooi om hierdie belydenis nie net te sê nie, maar te leef.
Paasfees is die hoogtepunt van die kerkjaar. Dit verkondig oorwinning oor sonde en dood en nooi gelowiges om as mense van die opstanding te leef – met hoop, vreugde en nuwe lewe.
Hemelvaart
Hemelvaart herinner ons aan die voltooidheid van Jesus se verlossingswerk op aarde. Hy vaar op om aan die regterhand van God die Vader te regeer.
Hemelvaart verseker ons dat Christus regeer en vir ons intree. Dit rig ons fokus na God se heerskappy en gee hoop dat ons lewens en die wêreld in sy hande veilig is.
Pinksterfees
Pinkster is ’n tyd waarin die werk van die Vader, Seun en Heilige Gees gevier word. God as Vader, Skepper en Herskepper, laat sy verlossingsplan deur Christus en die Heilige Gees werklik word.
Die NG Kerk het ’n ryk en betekenisvolle tradisie om tydens die tien dae voor Pinkstersondag Pinksterbidure of -dienste te hou. Hierdie gebruik het sy oorsprong in die jaar 1860 toe dr Andrew Murray na Worcester verhuis het. Hy en ’n paar ander predikante het op 18 en 19 April 1860 ’n gebedskonferensie op Worcester gereël waar meer as 300 mense saamgekom het om te bid. Hierop het ’n diep geestelike herlewing gevolg wat deur die hele Kaapse platteland versprei het.
Onder leiding van die Heilige Gees het ds G.W.A. van der Linden van die Paarl ’n sleutelrol in hierdie herlewing gespeel. Die eerste formele Pinksterbiduur het op 9 Mei 1861 onder sy leiding in die Strooidakkerk plaasgevind. Gemeentes het getuig van geestelike vernuwing en buitengewone gebeure wat die werklikheid van God se teenwoordigheid bevestig het. Sedert 1862 is die gebruik van Pinksterbidure regdeur die NG Kerk gevestig en het dit tot nuwe lewe in honderde gemeentes en in die lewens van duisende gelowiges gelei.
Net soos die dissipels eensgesind in gebed gewag het vir die koms van die Heilige Gees in die bovertrek, so kom gelowiges in die NG Kerk al meer as 160 jaar lank saam om te wag en te bid tydens Pinkster.
Pinksterfees self word op die Sondag gevier omdat die uitstorting van die Heilige Gees volgens Handelinge 2 op ’n Sondag plaasgevind het, vyftig dae ná Paasfees. Die Sondag, as dag van die opstanding, beklemtoon dat die lewe en krag van die kerk uit die opgestane Christus spruit en deur die Heilige Gees voortgesit word. Hierdie tyd van volgehoue gebed rig ons fokus op die Heilige Gees, roep ons tot hertoewyding en herinner ons daaraan dat ware vernuwing en krag vir die kerk slegs uit God se teenwoordigheid voortvloei.
Koninkrykstyd
Die tydperk na Pinkster tot en met Advent staan bekend as Koninkrykstyd (ook genoem ‘gewone’ tyd). Die eerste Sondag in hierdie tyd is Drie-eenheidsondag, en die laaste Sondag is Sondag van Christus die Koning.
Koninkrykstyd herinner ons daaraan dat die heerskappy van die Drie-enige God elke dag geleef word. Dit help ons om geloof en lewe te verbind, en roep ons om Christus se heilswerk konkreet uit te leef in woord en daad, in kerk en wêreld.